Wymieniamy doświadczenia

Wymieniamy doświadczenia. W tym dziale planujemy wymianę pszczelarskich doświadczeń naszych pszczelarzy w zakresie gospodarki pasiecznej, sprzętu pszczelarskiego, profilaktyki i leczenia chorób pszczelich itd.

W okresie jesienno-zimowym w ramach spotkań w Klubie Dyskusyjnym poruszane są tematy najbardziej interesujące naszych pszczelarzy.

Zwyczajowo spotkania takie odbywają się w pierwszą niedzielę miesiąca o godzinie 10-tej.

Leczenie warozy kwasem mrówkowym i szczawiowym

Klub dyskusyjny 07.11.08

Koledzy Zbigniew Zeler i Mieczysław Okoń podzielili się swoimi doświadczeniami w stosowaniu kwasów mrówkowego i szczawiowego w leczeniu warozy.

Zasady ochrony rodzin pszczelich przed chorobami wirusowymi

  1. Uzgadniać z okolicznym pasiekami terminy wykonania zabiegów leczniczych.
  2. Przestrzegać terminów leczenia pszczół letnich.
  3. Przez czły sezon kontrolować na bieżąco występowanie warozy w pasiece, w miarę potrzeb stosować leczenie interwencyjne.
  4. W pasiece utrzymywać tylko rodziny silne.
  5. Nie wprowadzać do pasieki tzw. niepewnego materiały pszczelego. czyli matek, pszczół, plastrów z pierzgą, miodu.
  6. Nie wolno przekładać plastrów z czerwiem i zapasami z rodzin chorych do zdrowych.
  7. Nie wolno łączyć rodzin chorych ze zdrowymi.
  8. Przez cały sezon likwidować rodziny z objawami chorób wirusowych przez zasiarkowanie.
  9. Przestrzegać terminów leczenia pszczół zimowych.
  10. Zakarmić rodziny na zimę właściwą ilością pokarmu. Stosować dodatki wzmacniające.

Opracował inż. Zb. Zeler na podstawie zaleceń miesięcznika "Pszczelarstwo"

Część praktyczna

Mieczysław Okoń

Kolega Mieczysław Okoń omówił całoroczną walkę z warozą w swojej pasiece za pomocą kwasów mrówkowego i szczawiowego.

Okres wiosny i lata

W okresie od pierwszego oblotu do kilku dni przed daniem nadstawek na miód (początek maja) stosuje kilkakrotnie, zależnie od wyników obserwacji osypu pasożytów kwas mrówkowy.

Zależnie od temperatury otoczenia stosuje kwas o stężęniu 85% (ciepło) lub 60% (zimno) w ilości 1-1½ ml kwasu mrówkowego.

Do małego niskiego naczynka (miseczki) na wysięgniku wkłada jeden płatek kosmetyczny, na płatek nakrapia za pomocą lekarskiej strzykawki kwas i przykrywa drugim. Następnie wsuwa do ula w celu odparowania kwasu.

Po pierwszym, drugim miodobraniu w okresie bezpożytkowym powtarza zabieg zwalczania warozy za pomocą kwasu mrówkowego.

Jesień (październik - listopad)

W tym okresie kolega Okoń zaczyna stosować kwas szczawiowy w leczeniu warozy. Do tego celu stosuje narzędzie, parownik do odparowanie kwasu mrówkowego. Opracowany parownik zasilany prądem z akumulatora podgrzewa kwas do wrzenia, następuje szybkie odparownie. Do kontroli czasu podgrzewania służy wyłącznik czasowy, świecąca kontrolna dioda informuje o pracy grzałki.

Podstawowe dane zabiegu:

  • ilość kwasu: dwa gramy, jedna płaska łyżeczka od herbaty
  • czas podgrzewania 1½ minuty

Opracował: Mieczysław Okoń